ระบบบูรณาการนี้ทำงานเหมือนห้องปฏิบัติการทางภาษาเชิงทดลอง โดยมีหนังสือทำหน้าที่เป็นเอกสารอ้างอิงทางทฤษฎีเพื่อกำหนดกฎพื้นฐานของภาษา ครูฝึกภาษาคนแรกทำหน้าที่เป็นระบบสอบเทียบหน่วยความจำ (SRS) โดยทำให้คำศัพท์เฉพาะทางมีความเสถียรเพื่อให้กลายเป็นค่าคงที่ทางความคิดที่พร้อมใช้งาน ท้ายที่สุด ครูฝึกคนที่สองจะช่วยให้สังเกตคำเหล่านี้ในขณะเคลื่อนไหวผ่านตัวอย่างที่ประยุกต์ใช้ โดยจำลองสถานการณ์จริงที่นักฟิสิกส์ต้องอธิบายเกี่ยวกับแรง อนุภาค และระบบที่ซับซ้อน ผลลัพธ์ที่ได้คือการทำงานร่วมกันที่เปลี่ยนภาษาอิตาลีจากแนวคิดนามธรรมให้เป็นเครื่องมือที่มีความแม่นยำสำหรับการสื่อสารทางวิทยาศาสตร์ เพื่อให้มั่นใจว่าทุกคำศัพท์จะถูกจัดวางอย่างถูกต้องในเวกเตอร์ของการสนทนา