AF 
AR 
BE 
BG 
CA 
CS 
DA 
DE 
EL 
EN 
ES 
ET 
FA 
FI 
FR 
HR 
HU 
IT 
JA 
KA 
KK 
KO 
LT 
LV 
NB 
NL 
PL 
PT 
RO 
RU 
SK 
SL 
SR 
SV 
TA 
TH 
TR 
UK 
UR 
ZH 
U italijanskom jeziku postoje četiri glavna načina glagola: indikativ, konjunktiv, kondicional i imperativ. Svaki od ovih načina služi za izražavanje različitih namera, radnji ili stanja.
Indikativ govori o činjenicama, konjunktiv o sumnjama i željama, kondicional o hipotetičkim situacijama, a imperativ za naredbe i zahteve.
Pravilno savladavanje svih ovih načina omogućava vam da lako izrazite razne misli i osećanja u svakodnevnom razgovoru.
Il suono ha vibrato nell’aria. (Dante Alighieri, Divina Commedia)
vibrare :
vi|brà|re
: (accento grave)
indicativo vibrare. Izjavni način glagola vibrare
|
Tempo semplice
vibrare presente |
||
| io | vibro |
🔊
|
| tu | vibri |
🔊
|
| lui/lei/Lei | vibra |
🔊
|
| noi | vibriamo |
🔊
|
| voi | vibrate |
🔊
|
| loro | vibrano |
🔊
|
|
Tempo semplice
vibrare imperfetto |
||
| io | vibravo |
🔊
|
| tu | vibravi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | vibrava |
🔊
|
| noi | vibravamo |
🔊
|
| voi | vibravate |
🔊
|
| loro | vibravano |
🔊
|
|
Tempo semplice
vibrare futuro semplice |
||
| io | vibrerò |
🔊
|
| tu | vibrerai |
🔊
|
| lui/lei/Lei | vibrerà |
🔊
|
| noi | vibreremo |
🔊
|
| voi | vibrerete |
🔊
|
| loro | vibreranno |
🔊
|
|
Tempo semplice
vibrare passato remoto |
||
| io | vibrai |
🔊
|
| tu | vibrasti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | vibrò |
🔊
|
| noi | vibrammo |
🔊
|
| voi | vibraste |
🔊
|
| loro | vibrarono |
🔊
|
|
Tempo composto
vibrare futuro anteriore |
||
| io | avrò vibrato |
🔊
|
| tu | avrai vibrato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrà vibrato |
🔊
|
| noi | avremo vibrato |
🔊
|
| voi | avrete vibrato |
🔊
|
| loro | avranno vibrato |
🔊
|
|
Tempo composto
vibrare passato prossimo |
||
| io | ho vibrato |
🔊
|
| tu | hai vibrato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ha vibrato |
🔊
|
| noi | abbiamo vibrato |
🔊
|
| voi | avete vibrato |
🔊
|
| loro | hanno vibrato |
🔊
|
|
Tempo composto
vibrare trapassato prossimo |
||
| io | avevo vibrato |
🔊
|
| tu | avevi vibrato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | aveva vibrato |
🔊
|
| noi | avevamo vibrato |
🔊
|
| voi | avevate vibrato |
🔊
|
| loro | avevano vibrato |
🔊
|
|
Tempo composto
vibrare trapassato remoto |
||
| io | ebbi vibrato |
🔊
|
| tu | avesti vibrato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ebbe vibrato |
🔊
|
| noi | avemmo vibrato |
🔊
|
| voi | aveste vibrato |
🔊
|
| loro | ebbero vibrato |
🔊
|
Opšte informacije o indikativu (Indicativo) italijanskih glagola
Izjavni način (Indicativo) je jedan od osnovnih načina glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje radnji, stanja ili događaja koji se smatraju stvarnim ili sigurnim. Koristi se za opisivanje činjenica, svakodnevnih rutina i objektivnih situacija.
Na primer, rečenice kao „Io vado al mercato“ ili „Loro studiano per l'esame“ ilustruju upotrebu izjavnoga načina za prenošenje konkretnih informacija.
Ovaj način može se konjugovati u različitim vremenima, kao što su sadašnje, prošlo i buduće, što omogućava precizno određivanje vremena radnji. Razumevanje izjavnoga načina je ključno za efikasnu komunikaciju i razumevanje nijansi italijanskog jezika.
congiuntivo vibrare. Konjunktiv glagola vibrare
|
Tempo semplice
vibrare congiuntivo presente |
||
| io | vibri |
🔊
|
| tu | vibri |
🔊
|
| lui/lei/Lei | vibri |
🔊
|
| noi | vibriamo |
🔊
|
| voi | vibriate |
🔊
|
| loro | vibrino |
🔊
|
|
Tempo semplice
vibrare congiuntivo imperfetto |
||
| io | vibrassi |
🔊
|
| tu | vibrassi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | vibrasse |
🔊
|
| noi | vibrassimo |
🔊
|
| voi | vibraste |
🔊
|
| loro | vibrassero |
🔊
|
|
Tempo composto
vibrare congiuntivo passato |
||
| io | abbia vibrato |
🔊
|
| tu | abbia vibrato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | abbia vibrato |
🔊
|
| noi | abbiamo vibrato |
🔊
|
| voi | abbiate vibrato |
🔊
|
| loro | abbiano vibrato |
🔊
|
|
Tempo composto
vibrare congiuntivo trapassato |
||
| io | avessi vibrato |
🔊
|
| tu | avessi vibrato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avesse vibrato |
🔊
|
| noi | avessimo vibrato |
🔊
|
| voi | aveste vibrato |
🔊
|
| loro | avessero vibrato |
🔊
|
Opšte informacije o konjunktivu (Congiuntivo) italijanskih glagola
Konjunktiv (Congiuntivo) je osnovni način glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje nesigurnosti, želja, emocija i hipotetičkih situacija. Upotrebljava se kada se govori o radnjama koje nisu sigurne ili stvarne, kao što su slučajevi sumnje ili mogućnosti.
Na primer, rečenice kao „Spero che tu venga“ ili „Se avessi tempo, partirei“ ilustruju upotrebu konjunktiva za izražavanje stanja uma ili događaja koji zavise od uslova.
Ovaj način može se pojaviti u različitim vremenima, kao što su sadašnje i prošlo, i ključan je za nijansiranu komunikaciju i izražavanje složenih misli u italijanskom jeziku.
condizionale vibrare. Kondicional glagola vibrare
|
Tempo semplice
vibrare condizionale presente |
||
| io | vibrerei |
🔊
|
| tu | vibreresti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | vibrerebbe |
🔊
|
| noi | vibreremmo |
🔊
|
| voi | vibrereste |
🔊
|
| loro | vibrerebbero |
🔊
|
|
Tempo composto
vibrare condizionale passato |
||
| io | avrei vibrato |
🔊
|
| tu | avresti vibrato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrebbe vibrato |
🔊
|
| noi | avremmo vibrato |
🔊
|
| voi | avreste vibrato |
🔊
|
| loro | avrebbero vibrato |
🔊
|
Opšte informacije o kondicionalu (Condizionale) italijanskih glagola
Kondicional (Condizionale) je osnovno glagolsko stanje u italijanskom jeziku, koje se koristi za izražavanje radnji ili stanja koja zavise od određenih uslova. Često se koristi za izražavanje želja, molbi ili hipotetičkih situacija koje nisu izvesne.
Na primer, rečenice kao što su "Vorrei un caffè" ili "Se avessi più tempo, viaggerei di più" pokazuju kako se kondicional koristi za izražavanje situacija koje zavise od određenih okolnosti.
Ovo glagolsko stanje može se konjugovati u sadašnjem i prošlom vremenu e ključno je za jasno izražavanje i prenošenje složenih misli na italijanskom jeziku.
imperativo vibrare. Imperativ glagola vibrare
vibrare imperativo |
||
| tu | vibra |
🔊
|
| noi | vibriamo |
🔊
|
| voi | vibrate |
🔊
|
vibrare congiuntivo esortativo |
||
| Lei | vibri |
🔊
|
| Che lui/lei | vibri |
🔊
|
| Che loro | vibrino |
🔊
|
Opšte informacije o imperativu (Imperativo) italijanskih glagola
L'imperativo è un modo verbale essenziale nella lingua italiana, utilizzato per dare ordini, istruzioni o consigli. Si forma per la seconda persona singolare, la seconda persona plurale e la prima persona plurale.
Ad esempio, frasi come "Fai attenzione!" o "Parlate lentamente!" mostrano come l'imperativo possa essere utilizzato per comunicare in modo diretto e chiaro. Anche la forma "Andiamo!" per esprimere un invito a fare qualcosa insieme è un esempio di imperativo.
Tuttavia, è importante notare che l'imperativo non ha forme per la terza persona singolare e plurale. Per questi casi, si usa il congiuntivo esortativo, che serve a esprimere desideri o raccomandazioni in modo più gentile.
Questa caratteristica rende l'italiano unico, poiché il congiuntivo esortativo aggiunge un tocco di cortesia e delicatezza alle conversazioni. Conoscere l'imperativo e il suo utilizzo appropriato è fondamentale per comunicare efficacemente e mantenere un tono amichevole nelle interazioni quotidiane.
Evo zašto je važno koristiti naš trener za konjugaciju pri učenju italijanskog!
Konjugacija glagola je jedan od najzahtevnijih delova italijanskog jezika, a njeno savladavanje zahteva redovno vežbanje.
Uz naš interaktivni alat možete vežbati na zabavan i personalizovan način, savladavajući i najčešće korišćene glagole, kao i one složenije. Naš trener vam pomaže da poboljšate tačnost i brzinu, čineći vaše izražavanje tečnijim.
Bilo da ste početnik ili napredni korisnik, naš trener konjugacije pomoći će vam da podignete svoje jezičke veštine na viši nivo!