AF 
AR 
BE 
BG 
CA 
CS 
DA 
DE 
EL 
EN 
ES 
ET 
FA 
FI 
FR 
HR 
HU 
IT 
JA 
KA 
KK 
KO 
LT 
LV 
NB 
NL 
PL 
PT 
RO 
RU 
SK 
SL 
SR 
SV 
TA 
TH 
TR 
UK 
UR 
ZH 
U italijanskom jeziku postoje četiri glavna načina glagola: indikativ, konjunktiv, kondicional i imperativ. Svaki od ovih načina služi za izražavanje različitih namera, radnji ili stanja.
Indikativ govori o činjenicama, konjunktiv o sumnjama i željama, kondicional o hipotetičkim situacijama, a imperativ za naredbe i zahteve.
Pravilno savladavanje svih ovih načina omogućava vam da lako izrazite razne misli i osećanja u svakodnevnom razgovoru.
Il suo gesto ha stupito tutti i presenti. (Giovanni Verga, I Malavoglia)
stupire :
stu|pì|re
: (accento grave)
indicativo stupire. Izjavni način glagola stupire
|
Tempo semplice
Presente stupire |
||
| io | stupisco |
🔊
|
| tu | stupisci |
🔊
|
| lui/lei/Lei | stupisce |
🔊
|
| noi | stupiamo |
🔊
|
| voi | stupite |
🔊
|
| loro | stupiscono |
🔊
|
|
Tempo semplice
Imperfetto stupire |
||
| io | stupivo |
🔊
|
| tu | stupivi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | stupiva |
🔊
|
| noi | stupivamo |
🔊
|
| voi | stupivate |
🔊
|
| loro | stupivano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Futuro semplice stupire |
||
| io | stupirò |
🔊
|
| tu | stupirai |
🔊
|
| lui/lei/Lei | stupirà |
🔊
|
| noi | stupiremo |
🔊
|
| voi | stupirete |
🔊
|
| loro | stupiranno |
🔊
|
|
Tempo semplice
Passato remoto stupire |
||
| io | stupii |
🔊
|
| tu | stupisti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | stupì |
🔊
|
| noi | stupimmo |
🔊
|
| voi | stupiste |
🔊
|
| loro | stupirono |
🔊
|
|
Tempo composto
Futuro anteriore stupire |
||
| io | avrò stupito |
🔊
|
| tu | avrai stupito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrà stupito |
🔊
|
| noi | avremo stupito |
🔊
|
| voi | avrete stupito |
🔊
|
| loro | avranno stupito |
🔊
|
|
Tempo composto
Passato prossimo stupire |
||
| io | ho stupito |
🔊
|
| tu | hai stupito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ha stupito |
🔊
|
| noi | abbiamo stupito |
🔊
|
| voi | avete stupito |
🔊
|
| loro | hanno stupito |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato prossimo stupire |
||
| io | avevo stupito |
🔊
|
| tu | avevi stupito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | aveva stupito |
🔊
|
| noi | avevamo stupito |
🔊
|
| voi | avevate stupito |
🔊
|
| loro | avevano stupito |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato remoto stupire |
||
| io | ebbi stupito |
🔊
|
| tu | avesti stupito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ebbe stupito |
🔊
|
| noi | avemmo stupito |
🔊
|
| voi | aveste stupito |
🔊
|
| loro | ebbero stupito |
🔊
|
Opšte informacije o indikativu (Indicativo) italijanskih glagola
Izjavni način (Indicativo) je jedan od osnovnih načina glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje radnji, stanja ili događaja koji se smatraju stvarnim ili sigurnim. Koristi se za opisivanje činjenica, svakodnevnih rutina i objektivnih situacija.
Na primer, rečenice kao „Io vado al mercato“ ili „Loro studiano per l'esame“ ilustruju upotrebu izjavnoga načina za prenošenje konkretnih informacija.
Ovaj način može se konjugovati u različitim vremenima, kao što su sadašnje, prošlo i buduće, što omogućava precizno određivanje vremena radnji. Razumevanje izjavnoga načina je ključno za efikasnu komunikaciju i razumevanje nijansi italijanskog jezika.
congiuntivo stupire. Konjunktiv glagola stupire
|
Tempo semplice
Congiuntivo presente stupire |
||
| io | stupisca |
🔊
|
| tu | stupisca |
🔊
|
| lui/lei/Lei | stupisca |
🔊
|
| noi | stupiamo |
🔊
|
| voi | stupiate |
🔊
|
| loro | stupiscano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Congiuntivo imperfetto stupire |
||
| io | stupissi |
🔊
|
| tu | stupissi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | stupisse |
🔊
|
| noi | stupissimo |
🔊
|
| voi | stupiste |
🔊
|
| loro | stupissero |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo passato stupire |
||
| io | abbia stupito |
🔊
|
| tu | abbia stupito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | abbia stupito |
🔊
|
| noi | abbiamo stupito |
🔊
|
| voi | abbiate stupito |
🔊
|
| loro | abbiano stupito |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo trapassato stupire |
||
| io | avessi stupito |
🔊
|
| tu | avessi stupito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avesse stupito |
🔊
|
| noi | avessimo stupito |
🔊
|
| voi | aveste stupito |
🔊
|
| loro | avessero stupito |
🔊
|
Opšte informacije o konjunktivu (Congiuntivo) italijanskih glagola
Konjunktiv (Congiuntivo) je osnovni način glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje nesigurnosti, želja, emocija i hipotetičkih situacija. Upotrebljava se kada se govori o radnjama koje nisu sigurne ili stvarne, kao što su slučajevi sumnje ili mogućnosti.
Na primer, rečenice kao „Spero che tu venga“ ili „Se avessi tempo, partirei“ ilustruju upotrebu konjunktiva za izražavanje stanja uma ili događaja koji zavise od uslova.
Ovaj način može se pojaviti u različitim vremenima, kao što su sadašnje i prošlo, i ključan je za nijansiranu komunikaciju i izražavanje složenih misli u italijanskom jeziku.
condizionale stupire. Kondicional glagola stupire
|
Tempo semplice
Condizionale presente stupire |
||
| io | stupirei |
🔊
|
| tu | stupiresti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | stupirebbe |
🔊
|
| noi | stupiremmo |
🔊
|
| voi | stupireste |
🔊
|
| loro | stupirebbero |
🔊
|
|
Tempo composto
Condizionale passato stupire |
||
| io | avrei stupito |
🔊
|
| tu | avresti stupito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrebbe stupito |
🔊
|
| noi | avremmo stupito |
🔊
|
| voi | avreste stupito |
🔊
|
| loro | avrebbero stupito |
🔊
|
Opšte informacije o kondicionalu (Condizionale) italijanskih glagola
Kondicional (Condizionale) je osnovno glagolsko stanje u italijanskom jeziku, koje se koristi za izražavanje radnji ili stanja koja zavise od određenih uslova. Često se koristi za izražavanje želja, molbi ili hipotetičkih situacija koje nisu izvesne.
Na primer, rečenice kao što su "Vorrei un caffè" ili "Se avessi più tempo, viaggerei di più" pokazuju kako se kondicional koristi za izražavanje situacija koje zavise od određenih okolnosti.
Ovo glagolsko stanje može se konjugovati u sadašnjem i prošlom vremenu e ključno je za jasno izražavanje i prenošenje složenih misli na italijanskom jeziku.
imperativo stupire. Imperativ glagola stupire
Imperativo stupire |
||
| tu | stupisci |
🔊
|
| noi | stupiamo |
🔊
|
| voi | stupite |
🔊
|
Congiuntivo stupire |
||
| Lei | stupisca |
🔊
|
| Che lui/lei | stupisca |
🔊
|
| Che loro | stupiscano |
🔊
|
Opšte informacije o imperativu (Imperativo) italijanskih glagola
L'imperativo è un modo verbale essenziale nella lingua italiana, utilizzato per dare ordini, istruzioni o consigli. Si forma per la seconda persona singolare, la seconda persona plurale e la prima persona plurale.
Ad esempio, frasi come "Fai attenzione!" o "Parlate lentamente!" mostrano come l'imperativo possa essere utilizzato per comunicare in modo diretto e chiaro. Anche la forma "Andiamo!" per esprimere un invito a fare qualcosa insieme è un esempio di imperativo.
Tuttavia, è importante notare che l'imperativo non ha forme per la terza persona singolare e plurale. Per questi casi, si usa il congiuntivo esortativo, che serve a esprimere desideri o raccomandazioni in modo più gentile.
Questa caratteristica rende l'italiano unico, poiché il congiuntivo esortativo aggiunge un tocco di cortesia e delicatezza alle conversazioni. Conoscere l'imperativo e il suo utilizzo appropriato è fondamentale per comunicare efficacemente e mantenere un tono amichevole nelle interazioni quotidiane.
Evo zašto je važno koristiti naš trener za konjugaciju pri učenju italijanskog!
Konjugacija glagola je jedan od najzahtevnijih delova italijanskog jezika, a njeno savladavanje zahteva redovno vežbanje.
Uz naš interaktivni alat možete vežbati na zabavan i personalizovan način, savladavajući i najčešće korišćene glagole, kao i one složenije. Naš trener vam pomaže da poboljšate tačnost i brzinu, čineći vaše izražavanje tečnijim.
Bilo da ste početnik ili napredni korisnik, naš trener konjugacije pomoći će vam da podignete svoje jezičke veštine na viši nivo!