U italijanskom jeziku postoje četiri glavna načina glagola: indikativ, konjunktiv, kondicional i imperativ. Svaki od ovih načina služi za izražavanje različitih namera, radnji ili stanja.
Indikativ govori o činjenicama, konjunktiv o sumnjama i željama, kondicional o hipotetičkim situacijama, a imperativ za naredbe i zahteve.
Pravilno savladavanje svih ovih načina omogućava vam da lako izrazite razne misli i osećanja u svakodnevnom razgovoru.
Il suono della campana ha risuonato per tutta la valle. (Dante Alighieri, Divina Commedia)
risuonare :
ri|suo|nà|re
: (accento grave)
indicativo risuonare. Izjavni način glagola risuonare
|
Tempo semplice
Presente risuonare |
||
| io | risuono |
🔊
|
| tu | risuoni |
🔊
|
| lui/lei/Lei | risuona |
🔊
|
| noi | risuoniamo |
🔊
|
| voi | risuonate |
🔊
|
| loro | risuonano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Imperfetto risuonare |
||
| io | risuonavo |
🔊
|
| tu | risuonavi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | risuonava |
🔊
|
| noi | risuonavamo |
🔊
|
| voi | risuonavate |
🔊
|
| loro | risuonavano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Futuro semplice risuonare |
||
| io | risuonerò |
🔊
|
| tu | risuonerai |
🔊
|
| lui/lei/Lei | risuonerà |
🔊
|
| noi | risuoneremo |
🔊
|
| voi | risuonerete |
🔊
|
| loro | risuoneranno |
🔊
|
|
Tempo semplice
Passato remoto risuonare |
||
| io | risuonai |
🔊
|
| tu | risuonasti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | risuonò |
🔊
|
| noi | risuonammo |
🔊
|
| voi | risuonaste |
🔊
|
| loro | risuonarono |
🔊
|
|
Tempo composto
Futuro anteriore risuonare |
||
| io | avrò risuonato |
🔊
|
| tu | avrai risuonato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrà risuonato |
🔊
|
| noi | avremo risuonato |
🔊
|
| voi | avrete risuonato |
🔊
|
| loro | avranno risuonato |
🔊
|
|
Tempo composto
Passato prossimo risuonare |
||
| io | ho risuonato |
🔊
|
| tu | hai risuonato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ha risuonato |
🔊
|
| noi | abbiamo risuonato |
🔊
|
| voi | avete risuonato |
🔊
|
| loro | hanno risuonato |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato prossimo risuonare |
||
| io | avevo risuonato |
🔊
|
| tu | avevi risuonato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | aveva risuonato |
🔊
|
| noi | avevamo risuonato |
🔊
|
| voi | avevate risuonato |
🔊
|
| loro | avevano risuonato |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato remoto risuonare |
||
| io | ebbi risuonato |
🔊
|
| tu | avesti risuonato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ebbe risuonato |
🔊
|
| noi | avemmo risuonato |
🔊
|
| voi | aveste risuonato |
🔊
|
| loro | ebbero risuonato |
🔊
|
Opšte informacije o indikativu (Indicativo) italijanskih glagola
Izjavni način (Indicativo) je jedan od osnovnih načina glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje radnji, stanja ili događaja koji se smatraju stvarnim ili sigurnim. Koristi se za opisivanje činjenica, svakodnevnih rutina i objektivnih situacija.
Na primer, rečenice kao „Io vado al mercato“ ili „Loro studiano per l'esame“ ilustruju upotrebu izjavnoga načina za prenošenje konkretnih informacija.
Ovaj način može se konjugovati u različitim vremenima, kao što su sadašnje, prošlo i buduće, što omogućava precizno određivanje vremena radnji. Razumevanje izjavnoga načina je ključno za efikasnu komunikaciju i razumevanje nijansi italijanskog jezika.
congiuntivo risuonare. Konjunktiv glagola risuonare
|
Tempo semplice
Congiuntivo presente risuonare |
||
| io | risuoni |
🔊
|
| tu | risuoni |
🔊
|
| lui/lei/Lei | risuoni |
🔊
|
| noi | risuoniamo |
🔊
|
| voi | risuoniate |
🔊
|
| loro | risuonino |
🔊
|
|
Tempo semplice
Congiuntivo imperfetto risuonare |
||
| io | risuonassi |
🔊
|
| tu | risuonassi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | risuonasse |
🔊
|
| noi | risuonassimo |
🔊
|
| voi | risuonaste |
🔊
|
| loro | risuonassero |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo passato risuonare |
||
| io | abbia risuonato |
🔊
|
| tu | abbia risuonato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | abbia risuonato |
🔊
|
| noi | abbiamo risuonato |
🔊
|
| voi | abbiate risuonato |
🔊
|
| loro | abbiano risuonato |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo trapassato risuonare |
||
| io | avessi risuonato |
🔊
|
| tu | avessi risuonato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avesse risuonato |
🔊
|
| noi | avessimo risuonato |
🔊
|
| voi | aveste risuonato |
🔊
|
| loro | avessero risuonato |
🔊
|
Opšte informacije o konjunktivu (Congiuntivo) italijanskih glagola
Konjunktiv (Congiuntivo) je osnovni način glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje nesigurnosti, želja, emocija i hipotetičkih situacija. Upotrebljava se kada se govori o radnjama koje nisu sigurne ili stvarne, kao što su slučajevi sumnje ili mogućnosti.
Na primer, rečenice kao „Spero che tu venga“ ili „Se avessi tempo, partirei“ ilustruju upotrebu konjunktiva za izražavanje stanja uma ili događaja koji zavise od uslova.
Ovaj način može se pojaviti u različitim vremenima, kao što su sadašnje i prošlo, i ključan je za nijansiranu komunikaciju i izražavanje složenih misli u italijanskom jeziku.
condizionale risuonare. Kondicional glagola risuonare
|
Tempo semplice
Condizionale presente risuonare |
||
| io | risuonerei |
🔊
|
| tu | risuoneresti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | risuonerebbe |
🔊
|
| noi | risuoneremmo |
🔊
|
| voi | risuonereste |
🔊
|
| loro | risuonerebbero |
🔊
|
|
Tempo composto
Condizionale passato risuonare |
||
| io | avrei risuonato |
🔊
|
| tu | avresti risuonato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrebbe risuonato |
🔊
|
| noi | avremmo risuonato |
🔊
|
| voi | avreste risuonato |
🔊
|
| loro | avrebbero risuonato |
🔊
|
Opšte informacije o kondicionalu (Condizionale) italijanskih glagola
Kondicional (Condizionale) je osnovno glagolsko stanje u italijanskom jeziku, koje se koristi za izražavanje radnji ili stanja koja zavise od određenih uslova. Često se koristi za izražavanje želja, molbi ili hipotetičkih situacija koje nisu izvesne.
Na primer, rečenice kao što su "Vorrei un caffè" ili "Se avessi più tempo, viaggerei di più" pokazuju kako se kondicional koristi za izražavanje situacija koje zavise od određenih okolnosti.
Ovo glagolsko stanje može se konjugovati u sadašnjem i prošlom vremenu e ključno je za jasno izražavanje i prenošenje složenih misli na italijanskom jeziku.
imperativo risuonare. Imperativ glagola risuonare
Imperativo risuonare |
||
| tu | risuona |
🔊
|
| noi | risuoniamo |
🔊
|
| voi | risuonate |
🔊
|
Congiuntivo risuonare |
||
| Lei | risuoni |
🔊
|
| Che lui/lei | risuoni |
🔊
|
| Che loro | risuonino |
🔊
|
Opšte informacije o imperativu (Imperativo) italijanskih glagola
Imperativ (Imperativo) je važan glagolski način u italijanskom jeziku koji se koristi za izražavanje naredbi, uputstava ili saveta. Gradi se za drugo lice jednine, drugo lice množine i prvo lice množine.
Na primer, rečenice poput „Fai attenzione!“ ili „Parlate lentamente!“ pokazuju kako se imperativ može koristiti za direktnu i jasnu komunikaciju. Izraz „Andiamo!“, kojim nekoga pozivamo da nešto uradi zajedno s nama, takođe je primer imperativa.
Ipak, važno je napomenuti da imperativ nema oblike za treće lice jednine i množine. U tim slučajevima koristi se konjunktiv kako bi se želje ili preporuke izrazile na blaži način. Ova karakteristika čini italijanski jezik posebnim, jer konjunktiv razgovorima daje notu učtivosti i suptilnosti.
Poznavanje imperativa i njegova pravilna upotreba ključni su za efikasnu komunikaciju i održavanje prijateljskog tona u svakodnevnim razgovorima.
Evo zašto je važno koristiti naš trener za konjugaciju pri učenju italijanskog!
Konjugacija glagola je jedan od najzahtevnijih delova italijanskog jezika, a njeno savladavanje zahteva redovno vežbanje.
Uz naš interaktivni alat možete vežbati na zabavan i personalizovan način, savladavajući i najčešće korišćene glagole, kao i one složenije. Naš trener vam pomaže da poboljšate tačnost i brzinu, čineći vaše izražavanje tečnijim.
Bilo da ste početnik ili napredni korisnik, naš trener konjugacije pomoći će vam da podignete svoje jezičke veštine na viši nivo!