AF 
AR 
BE 
BG 
CA 
CS 
DA 
DE 
EL 
EN 
ES 
ET 
FA 
FI 
FR 
HR 
HU 
IT 
JA 
KA 
KK 
KO 
LT 
LV 
NB 
NL 
PL 
PT 
RO 
RU 
SK 
SL 
SR 
SV 
TA 
TH 
TR 
UK 
UR 
ZH 
U italijanskom jeziku postoje četiri glavna načina glagola: indikativ, konjunktiv, kondicional i imperativ. Svaki od ovih načina služi za izražavanje različitih namera, radnji ili stanja.
Indikativ govori o činjenicama, konjunktiv o sumnjama i željama, kondicional o hipotetičkim situacijama, a imperativ za naredbe i zahteve.
Pravilno savladavanje svih ovih načina omogućava vam da lako izrazite razne misli i osećanja u svakodnevnom razgovoru.
Il pane ha muffito in poco tempo. (Luigi Pirandello, Il Fu Mattia Pascal)
muffire :
muf|fì|re
: (accento grave)
indicativo muffire. Izjavni način glagola muffire
|
Tempo semplice
Presente muffire |
||
| io | muffisco |
🔊
|
| tu | muffisci |
🔊
|
| lui/lei/Lei | muffisce |
🔊
|
| noi | muffiamo |
🔊
|
| voi | muffite |
🔊
|
| loro | muffiscono |
🔊
|
|
Tempo semplice
Imperfetto muffire |
||
| io | muffivo |
🔊
|
| tu | muffivi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | muffiva |
🔊
|
| noi | muffivamo |
🔊
|
| voi | muffivate |
🔊
|
| loro | muffivano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Futuro semplice muffire |
||
| io | muffirò |
🔊
|
| tu | muffirai |
🔊
|
| lui/lei/Lei | muffirà |
🔊
|
| noi | muffiremo |
🔊
|
| voi | muffirete |
🔊
|
| loro | muffiranno |
🔊
|
|
Tempo semplice
Passato remoto muffire |
||
| io | muffii |
🔊
|
| tu | muffisti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | muffì |
🔊
|
| noi | muffimmo |
🔊
|
| voi | muffiste |
🔊
|
| loro | muffirono |
🔊
|
|
Tempo composto
Futuro anteriore muffire |
||
| io | avrò muffito |
🔊
|
| tu | avrai muffito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrà muffito |
🔊
|
| noi | avremo muffito |
🔊
|
| voi | avrete muffito |
🔊
|
| loro | avranno muffito |
🔊
|
|
Tempo composto
Passato prossimo muffire |
||
| io | ho muffito |
🔊
|
| tu | hai muffito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ha muffito |
🔊
|
| noi | abbiamo muffito |
🔊
|
| voi | avete muffito |
🔊
|
| loro | hanno muffito |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato prossimo muffire |
||
| io | avevo muffito |
🔊
|
| tu | avevi muffito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | aveva muffito |
🔊
|
| noi | avevamo muffito |
🔊
|
| voi | avevate muffito |
🔊
|
| loro | avevano muffito |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato remoto muffire |
||
| io | ebbi muffito |
🔊
|
| tu | avesti muffito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ebbe muffito |
🔊
|
| noi | avemmo muffito |
🔊
|
| voi | aveste muffito |
🔊
|
| loro | ebbero muffito |
🔊
|
Opšte informacije o indikativu (Indicativo) italijanskih glagola
Izjavni način (Indicativo) je jedan od osnovnih načina glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje radnji, stanja ili događaja koji se smatraju stvarnim ili sigurnim. Koristi se za opisivanje činjenica, svakodnevnih rutina i objektivnih situacija.
Na primer, rečenice kao „Io vado al mercato“ ili „Loro studiano per l'esame“ ilustruju upotrebu izjavnoga načina za prenošenje konkretnih informacija.
Ovaj način može se konjugovati u različitim vremenima, kao što su sadašnje, prošlo i buduće, što omogućava precizno određivanje vremena radnji. Razumevanje izjavnoga načina je ključno za efikasnu komunikaciju i razumevanje nijansi italijanskog jezika.
congiuntivo muffire. Konjunktiv glagola muffire
|
Tempo semplice
Congiuntivo presente muffire |
||
| io | muffisca |
🔊
|
| tu | muffisca |
🔊
|
| lui/lei/Lei | muffisca |
🔊
|
| noi | muffiamo |
🔊
|
| voi | muffiate |
🔊
|
| loro | muffiscano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Congiuntivo imperfetto muffire |
||
| io | muffissi |
🔊
|
| tu | muffissi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | muffisse |
🔊
|
| noi | muffissimo |
🔊
|
| voi | muffiste |
🔊
|
| loro | muffissero |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo passato muffire |
||
| io | abbia muffito |
🔊
|
| tu | abbia muffito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | abbia muffito |
🔊
|
| noi | abbiamo muffito |
🔊
|
| voi | abbiate muffito |
🔊
|
| loro | abbiano muffito |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo trapassato muffire |
||
| io | avessi muffito |
🔊
|
| tu | avessi muffito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avesse muffito |
🔊
|
| noi | avessimo muffito |
🔊
|
| voi | aveste muffito |
🔊
|
| loro | avessero muffito |
🔊
|
Opšte informacije o konjunktivu (Congiuntivo) italijanskih glagola
Konjunktiv (Congiuntivo) je osnovni način glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje nesigurnosti, želja, emocija i hipotetičkih situacija. Upotrebljava se kada se govori o radnjama koje nisu sigurne ili stvarne, kao što su slučajevi sumnje ili mogućnosti.
Na primer, rečenice kao „Spero che tu venga“ ili „Se avessi tempo, partirei“ ilustruju upotrebu konjunktiva za izražavanje stanja uma ili događaja koji zavise od uslova.
Ovaj način može se pojaviti u različitim vremenima, kao što su sadašnje i prošlo, i ključan je za nijansiranu komunikaciju i izražavanje složenih misli u italijanskom jeziku.
condizionale muffire. Kondicional glagola muffire
|
Tempo semplice
Condizionale presente muffire |
||
| io | muffirei |
🔊
|
| tu | muffiresti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | muffirebbe |
🔊
|
| noi | muffiremmo |
🔊
|
| voi | muffireste |
🔊
|
| loro | muffirebbero |
🔊
|
|
Tempo composto
Condizionale passato muffire |
||
| io | avrei muffito |
🔊
|
| tu | avresti muffito |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrebbe muffito |
🔊
|
| noi | avremmo muffito |
🔊
|
| voi | avreste muffito |
🔊
|
| loro | avrebbero muffito |
🔊
|
Opšte informacije o kondicionalu (Condizionale) italijanskih glagola
Kondicional (Condizionale) je osnovno glagolsko stanje u italijanskom jeziku, koje se koristi za izražavanje radnji ili stanja koja zavise od određenih uslova. Često se koristi za izražavanje želja, molbi ili hipotetičkih situacija koje nisu izvesne.
Na primer, rečenice kao što su "Vorrei un caffè" ili "Se avessi più tempo, viaggerei di più" pokazuju kako se kondicional koristi za izražavanje situacija koje zavise od određenih okolnosti.
Ovo glagolsko stanje može se konjugovati u sadašnjem i prošlom vremenu e ključno je za jasno izražavanje i prenošenje složenih misli na italijanskom jeziku.
imperativo muffire. Imperativ glagola muffire
Imperativo muffire |
||
| tu | muffisci |
🔊
|
| noi | muffiamo |
🔊
|
| voi | muffite |
🔊
|
Congiuntivo muffire |
||
| Lei | muffisca |
🔊
|
| Che lui/lei | muffisca |
🔊
|
| Che loro | muffiscano |
🔊
|
Opšte informacije o imperativu (Imperativo) italijanskih glagola
L'imperativo è un modo verbale essenziale nella lingua italiana, utilizzato per dare ordini, istruzioni o consigli. Si forma per la seconda persona singolare, la seconda persona plurale e la prima persona plurale.
Ad esempio, frasi come "Fai attenzione!" o "Parlate lentamente!" mostrano come l'imperativo possa essere utilizzato per comunicare in modo diretto e chiaro. Anche la forma "Andiamo!" per esprimere un invito a fare qualcosa insieme è un esempio di imperativo.
Tuttavia, è importante notare che l'imperativo non ha forme per la terza persona singolare e plurale. Per questi casi, si usa il congiuntivo esortativo, che serve a esprimere desideri o raccomandazioni in modo più gentile.
Questa caratteristica rende l'italiano unico, poiché il congiuntivo esortativo aggiunge un tocco di cortesia e delicatezza alle conversazioni. Conoscere l'imperativo e il suo utilizzo appropriato è fondamentale per comunicare efficacemente e mantenere un tono amichevole nelle interazioni quotidiane.
Evo zašto je važno koristiti naš trener za konjugaciju pri učenju italijanskog!
Konjugacija glagola je jedan od najzahtevnijih delova italijanskog jezika, a njeno savladavanje zahteva redovno vežbanje.
Uz naš interaktivni alat možete vežbati na zabavan i personalizovan način, savladavajući i najčešće korišćene glagole, kao i one složenije. Naš trener vam pomaže da poboljšate tačnost i brzinu, čineći vaše izražavanje tečnijim.
Bilo da ste početnik ili napredni korisnik, naš trener konjugacije pomoći će vam da podignete svoje jezičke veštine na viši nivo!