U italijanskom jeziku postoje četiri glavna načina glagola: indikativ, konjunktiv, kondicional i imperativ. Svaki od ovih načina služi za izražavanje različitih namera, radnji ili stanja.
Indikativ govori o činjenicama, konjunktiv o sumnjama i željama, kondicional o hipotetičkim situacijama, a imperativ za naredbe i zahteve.
Pravilno savladavanje svih ovih načina omogućava vam da lako izrazite razne misli i osećanja u svakodnevnom razgovoru.
Ha dubitato della sua scelta. (Umberto Eco, Il nome della rosa)
dubitare : сумњати
du|bi|tà|re
: (accento grave)
indicativo dubitare. Izjavni način glagola dubitare
|
Tempo semplice
Presente dubitare |
||
| io | dubito |
🔊
|
| tu | dubiti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | dubita |
🔊
|
| noi | dubitiamo |
🔊
|
| voi | dubitate |
🔊
|
| loro | dubitano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Imperfetto dubitare |
||
| io | dubitavo |
🔊
|
| tu | dubitavi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | dubitava |
🔊
|
| noi | dubitavamo |
🔊
|
| voi | dubitavate |
🔊
|
| loro | dubitavano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Futuro semplice dubitare |
||
| io | dubiterò |
🔊
|
| tu | dubiterai |
🔊
|
| lui/lei/Lei | dubiterà |
🔊
|
| noi | dubiteremo |
🔊
|
| voi | dubiterete |
🔊
|
| loro | dubiteranno |
🔊
|
|
Tempo semplice
Passato remoto dubitare |
||
| io | dubitai |
🔊
|
| tu | dubitasti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | dubitò |
🔊
|
| noi | dubitammo |
🔊
|
| voi | dubitaste |
🔊
|
| loro | dubitarono |
🔊
|
|
Tempo composto
Futuro anteriore dubitare |
||
| io | avrò dubitato |
🔊
|
| tu | avrai dubitato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrà dubitato |
🔊
|
| noi | avremo dubitato |
🔊
|
| voi | avrete dubitato |
🔊
|
| loro | avranno dubitato |
🔊
|
|
Tempo composto
Passato prossimo dubitare |
||
| io | ho dubitato |
🔊
|
| tu | hai dubitato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ha dubitato |
🔊
|
| noi | abbiamo dubitato |
🔊
|
| voi | avete dubitato |
🔊
|
| loro | hanno dubitato |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato prossimo dubitare |
||
| io | avevo dubitato |
🔊
|
| tu | avevi dubitato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | aveva dubitato |
🔊
|
| noi | avevamo dubitato |
🔊
|
| voi | avevate dubitato |
🔊
|
| loro | avevano dubitato |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato remoto dubitare |
||
| io | ebbi dubitato |
🔊
|
| tu | avesti dubitato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ebbe dubitato |
🔊
|
| noi | avemmo dubitato |
🔊
|
| voi | aveste dubitato |
🔊
|
| loro | ebbero dubitato |
🔊
|
Opšte informacije o indikativu (Indicativo) italijanskih glagola
Izjavni način (Indicativo) je jedan od osnovnih načina glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje radnji, stanja ili događaja koji se smatraju stvarnim ili sigurnim. Koristi se za opisivanje činjenica, svakodnevnih rutina i objektivnih situacija.
Na primer, rečenice kao „Io vado al mercato“ ili „Loro studiano per l'esame“ ilustruju upotrebu izjavnoga načina za prenošenje konkretnih informacija.
Ovaj način može se konjugovati u različitim vremenima, kao što su sadašnje, prošlo i buduće, što omogućava precizno određivanje vremena radnji. Razumevanje izjavnoga načina je ključno za efikasnu komunikaciju i razumevanje nijansi italijanskog jezika.
congiuntivo dubitare. Konjunktiv glagola dubitare
|
Tempo semplice
Congiuntivo presente dubitare |
||
| io | dubiti |
🔊
|
| tu | dubiti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | dubiti |
🔊
|
| noi | dubitiamo |
🔊
|
| voi | dubitiate |
🔊
|
| loro | dubitino |
🔊
|
|
Tempo semplice
Congiuntivo imperfetto dubitare |
||
| io | dubitassi |
🔊
|
| tu | dubitassi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | dubitasse |
🔊
|
| noi | dubitassimo |
🔊
|
| voi | dubitaste |
🔊
|
| loro | dubitassero |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo passato dubitare |
||
| io | abbia dubitato |
🔊
|
| tu | abbia dubitato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | abbia dubitato |
🔊
|
| noi | abbiamo dubitato |
🔊
|
| voi | abbiate dubitato |
🔊
|
| loro | abbiano dubitato |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo trapassato dubitare |
||
| io | avessi dubitato |
🔊
|
| tu | avessi dubitato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avesse dubitato |
🔊
|
| noi | avessimo dubitato |
🔊
|
| voi | aveste dubitato |
🔊
|
| loro | avessero dubitato |
🔊
|
Opšte informacije o konjunktivu (Congiuntivo) italijanskih glagola
Konjunktiv (Congiuntivo) je osnovni način glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje nesigurnosti, želja, emocija i hipotetičkih situacija. Upotrebljava se kada se govori o radnjama koje nisu sigurne ili stvarne, kao što su slučajevi sumnje ili mogućnosti.
Na primer, rečenice kao „Spero che tu venga“ ili „Se avessi tempo, partirei“ ilustruju upotrebu konjunktiva za izražavanje stanja uma ili događaja koji zavise od uslova.
Ovaj način može se pojaviti u različitim vremenima, kao što su sadašnje i prošlo, i ključan je za nijansiranu komunikaciju i izražavanje složenih misli u italijanskom jeziku.
condizionale dubitare. Kondicional glagola dubitare
|
Tempo semplice
Condizionale presente dubitare |
||
| io | dubiterei |
🔊
|
| tu | dubiteresti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | dubiterebbe |
🔊
|
| noi | dubiteremmo |
🔊
|
| voi | dubitereste |
🔊
|
| loro | dubiterebbero |
🔊
|
|
Tempo composto
Condizionale passato dubitare |
||
| io | avrei dubitato |
🔊
|
| tu | avresti dubitato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrebbe dubitato |
🔊
|
| noi | avremmo dubitato |
🔊
|
| voi | avreste dubitato |
🔊
|
| loro | avrebbero dubitato |
🔊
|
Opšte informacije o kondicionalu (Condizionale) italijanskih glagola
Kondicional (Condizionale) je osnovno glagolsko stanje u italijanskom jeziku, koje se koristi za izražavanje radnji ili stanja koja zavise od određenih uslova. Često se koristi za izražavanje želja, molbi ili hipotetičkih situacija koje nisu izvesne.
Na primer, rečenice kao što su "Vorrei un caffè" ili "Se avessi più tempo, viaggerei di più" pokazuju kako se kondicional koristi za izražavanje situacija koje zavise od određenih okolnosti.
Ovo glagolsko stanje može se konjugovati u sadašnjem i prošlom vremenu e ključno je za jasno izražavanje i prenošenje složenih misli na italijanskom jeziku.
imperativo dubitare. Imperativ glagola dubitare
Imperativo dubitare |
||
| tu | dubita |
🔊
|
| noi | dubitiamo |
🔊
|
| voi | dubitate |
🔊
|
Congiuntivo dubitare |
||
| Lei | dubiti |
🔊
|
| Che lui/lei | dubiti |
🔊
|
| Che loro | dubitino |
🔊
|
Opšte informacije o imperativu (Imperativo) italijanskih glagola
Imperativ (Imperativo) je važan glagolski način u italijanskom jeziku koji se koristi za izražavanje naredbi, uputstava ili saveta. Gradi se za drugo lice jednine, drugo lice množine i prvo lice množine.
Na primer, rečenice poput „Fai attenzione!“ ili „Parlate lentamente!“ pokazuju kako se imperativ može koristiti za direktnu i jasnu komunikaciju. Izraz „Andiamo!“, kojim nekoga pozivamo da nešto uradi zajedno s nama, takođe je primer imperativa.
Ipak, važno je napomenuti da imperativ nema oblike za treće lice jednine i množine. U tim slučajevima koristi se konjunktiv kako bi se želje ili preporuke izrazile na blaži način. Ova karakteristika čini italijanski jezik posebnim, jer konjunktiv razgovorima daje notu učtivosti i suptilnosti.
Poznavanje imperativa i njegova pravilna upotreba ključni su za efikasnu komunikaciju i održavanje prijateljskog tona u svakodnevnim razgovorima.
Evo zašto je važno koristiti naš trener za konjugaciju pri učenju italijanskog!
Konjugacija glagola je jedan od najzahtevnijih delova italijanskog jezika, a njeno savladavanje zahteva redovno vežbanje.
Uz naš interaktivni alat možete vežbati na zabavan i personalizovan način, savladavajući i najčešće korišćene glagole, kao i one složenije. Naš trener vam pomaže da poboljšate tačnost i brzinu, čineći vaše izražavanje tečnijim.
Bilo da ste početnik ili napredni korisnik, naš trener konjugacije pomoći će vam da podignete svoje jezičke veštine na viši nivo!