AF 
BE 
BG 
CA 
CS 
DA 
DE 
EL 
EN 
ES 
ET 
FA 
FI 
FR 
HR 
HU 
JA 
KA 
KK 
KO 
LT 
LV 
NB 
NL 
PL 
PT 
RO 
RU 
SK 
SL 
SR 
SV 
TA 
TH 
TR 
UK 
UR 
ZH 
W języku włoskim istnieją cztery podstawowe tryby czasowników: oznajmujący, przypuszczający, warunkowy i rozkazujący.
Każdy z nich jest używany do wyrażania różnych intencji, działań i stanów. Tryb oznajmujący pomaga mówić o faktach, przypuszczający — o wątpliwościach i pragnieniach, warunkowy — o hipotezach, a rozkazujący — o poleceniach i prośbach.
Umiejętność prawidłowego koniugowania czasowników w każdym z tych trybów pozwala łatwo wyrażać różnorodne myśli i emocje w codziennej mowie.
Il bambino ha poppato al seno. (Giosuè Carducci, Odi Barbare)
poppare : ssać
pop|pà|re
: (accento grave)
indicativo poppare. Tryb oznajmujący czasownika poppare
|
Tempo semplice
Presente poppare |
||
| io | poppo |
🔊
|
| tu | poppi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | poppa |
🔊
|
| noi | poppiamo |
🔊
|
| voi | poppate |
🔊
|
| loro | poppano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Imperfetto poppare |
||
| io | poppavo |
🔊
|
| tu | poppavi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | poppava |
🔊
|
| noi | poppavamo |
🔊
|
| voi | poppavate |
🔊
|
| loro | poppavano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Futuro semplice poppare |
||
| io | popperò |
🔊
|
| tu | popperai |
🔊
|
| lui/lei/Lei | popperà |
🔊
|
| noi | popperemo |
🔊
|
| voi | popperete |
🔊
|
| loro | popperanno |
🔊
|
|
Tempo semplice
Passato remoto poppare |
||
| io | poppai |
🔊
|
| tu | poppasti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | poppò |
🔊
|
| noi | poppammo |
🔊
|
| voi | poppaste |
🔊
|
| loro | popparono |
🔊
|
|
Tempo composto
Futuro anteriore poppare |
||
| io | avrò poppato |
🔊
|
| tu | avrai poppato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrà poppato |
🔊
|
| noi | avremo poppato |
🔊
|
| voi | avrete poppato |
🔊
|
| loro | avranno poppato |
🔊
|
|
Tempo composto
Passato prossimo poppare |
||
| io | ho poppato |
🔊
|
| tu | hai poppato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ha poppato |
🔊
|
| noi | abbiamo poppato |
🔊
|
| voi | avete poppato |
🔊
|
| loro | hanno poppato |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato prossimo poppare |
||
| io | avevo poppato |
🔊
|
| tu | avevi poppato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | aveva poppato |
🔊
|
| noi | avevamo poppato |
🔊
|
| voi | avevate poppato |
🔊
|
| loro | avevano poppato |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato remoto poppare |
||
| io | ebbi poppato |
🔊
|
| tu | avesti poppato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ebbe poppato |
🔊
|
| noi | avemmo poppato |
🔊
|
| voi | aveste poppato |
🔊
|
| loro | ebbero poppato |
🔊
|
Ogólne informacje o trybie oznajmującym (Indicativo) włoskich czasowników
Tryb oznajmujący (Indicativo) — to jeden z podstawowych trybów w języku włoskim, używany do wyrażania działań, stanów lub wydarzeń, które są uważane za rzeczywiste lub pewne. Stosuje się go do opisywania faktów, codziennych rutyn i obiektywnych sytuacji.
Na przykład zdania takie jak Io vado al mercato lub Loro studiano per l'esame ilustrują użycie trybu oznajmującego do przekazywania konkretnych informacji.
Ten tryb może być odmieniać w różnych czasach, takich jak teraźniejszy, przeszły i przyszły, co pozwala dokładnie wskazać czas wykonania czynności. Zrozumienie trybu oznajmującego jest istotne dla efektywnej komunikacji oraz zrozumienia niuansów języka włoskiego.
congiuntivo poppare. Tryb łączący czasownika poppare
|
Tempo semplice
Congiuntivo presente poppare |
||
| io | poppi |
🔊
|
| tu | poppi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | poppi |
🔊
|
| noi | poppiamo |
🔊
|
| voi | poppiate |
🔊
|
| loro | poppino |
🔊
|
|
Tempo semplice
Congiuntivo imperfetto poppare |
||
| io | poppassi |
🔊
|
| tu | poppassi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | poppasse |
🔊
|
| noi | poppassimo |
🔊
|
| voi | poppaste |
🔊
|
| loro | poppassero |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo passato poppare |
||
| io | abbia poppato |
🔊
|
| tu | abbia poppato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | abbia poppato |
🔊
|
| noi | abbiamo poppato |
🔊
|
| voi | abbiate poppato |
🔊
|
| loro | abbiano poppato |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo trapassato poppare |
||
| io | avessi poppato |
🔊
|
| tu | avessi poppato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avesse poppato |
🔊
|
| noi | avessimo poppato |
🔊
|
| voi | aveste poppato |
🔊
|
| loro | avessero poppato |
🔊
|
Ogólne informacje o trybie subiektywnym (Congiuntivo) włoskich czasowników
Tryb łączący (Congiuntivo) — to jeden z podstawowych trybów w języku włoskim, używany do wyrażania niepewności, życzeń, emocji i sytuacji hipotetycznych. Stosuje się go, gdy mowa o działaniach, które nie są pewne lub realne, na przykład w przypadkach wątpliwości lub możliwości.
Na przykład zdania takie jak Spero che tu venga lub Se avessi tempo, partirei ilustrują użycie trybu łączącego do wyrażania stanów ducha lub wydarzeń, które zależą od warunków.
Ten tryb może występować w różnych czasach, takich jak teraźniejszy i przeszły, i jest istotny dla subtelnej komunikacji oraz wyrażania złożonych myśli w języku włoskim.
condizionale poppare. Tryb warunkowy czasownika poppare
|
Tempo semplice
Condizionale presente poppare |
||
| io | popperei |
🔊
|
| tu | popperesti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | popperebbe |
🔊
|
| noi | popperemmo |
🔊
|
| voi | poppereste |
🔊
|
| loro | popperebbero |
🔊
|
|
Tempo composto
Condizionale passato poppare |
||
| io | avrei poppato |
🔊
|
| tu | avresti poppato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrebbe poppato |
🔊
|
| noi | avremmo poppato |
🔊
|
| voi | avreste poppato |
🔊
|
| loro | avrebbero poppato |
🔊
|
Ogólne informacje o trybie warunkowym (Condizionale) włoskich czasowników
Tryb warunkowy (Condizionale) — to jeden z podstawowych trybów w języku włoskim, używany do wyrażania działań lub stanów, które zależą od określonych warunków. Często stosuje się go do formułowania życzeń, próśb lub sytuacji hipotetycznych, które nie są pewne.
Na przykład zdania takie jak Vorrei un caffè lub Se avessi più tempo, viaggerei di più ilustrują, jak tryb warunkowy jest używany do wyrażania sytuacji zależnych od określonych okoliczności.
Ten tryb może być używany w różnych czasach, takich jak teraźniejszy i przeszły, i jest istotny dla jasnej komunikacji oraz wyrażania złożonych myśli w języku włoskim.
imperativo poppare. Tryb rozkazujący czasownika poppare
Imperativo poppare |
||
| tu | poppa |
🔊
|
| noi | poppiamo |
🔊
|
| voi | poppate |
🔊
|
Congiuntivo poppare |
||
| Lei | poppi |
🔊
|
| Che lui/lei | poppi |
🔊
|
| Che loro | poppino |
🔊
|
Ogólne informacje o trybie rozkazującym (Imperativo) włoskich czasowników
Tryb rozkazujący (Imperativo) — to ważny tryb w języku włoskim, używany do wydawania rozkazów, instrukcji lub rad. Tworzy się go dla drugiej osoby liczby pojedynczej, drugiej osoby liczby mnogiej oraz pierwszej osoby liczby mnogiej.
Na przykład zdania takie jak Fai attenzione! lub Parlate lentamente! pokazują, jak tryb rozkazujący może być używany do bezpośredniej i jasnej komunikacji. Ponadto fraza Andiamo! do wyrażenia zaproszenia do wspólnego działania jest przykładem trybu rozkazującego.
Warto zauważyć, że tryb rozkazujący nie ma form dla trzeciej osoby liczby pojedynczej i mnogiej. W tych przypadkach stosuje się tryb łączący (Congiuntivo), który służy do wyrażania życzeń lub zaleceń w sposób bardziej łagodny. Ta cecha sprawia, że język włoski jest unikalny, ponieważ tryb łączący dodaje rozmowom nuty uprzejmości i subtelności.
Zrozumienie trybu rozkazującego i jego prawidłowe użycie jest kluczowe dla efektywnej komunikacji i utrzymywania przyjaznego tonu w codziennych interakcjach.
Oto dlaczego tak ważne jest korzystanie z naszej darmowej aplikacji do nauki koniugacji włoskich czasowników!
Koniugacja czasowników to jedna z najtrudniejszych części języka włoskiego, a jej opanowanie wymaga stałej praktyki.
Z naszym darmowym, interaktywnym trenerem koniugacji możesz ćwiczyć w interesujący i spersonalizowany sposób, pracując zarówno z najczęściej używanymi czasownikami, jak i bardziej skomplikowanymi. Nasz trener pomoże Ci poprawić dokładność i szybkość, sprawiając, że twoja mowa stanie się bardziej pewna.
Bez względu na Twój poziom znajomości języka włoskiego, nasz trener koniugacji pomoże Ci posunąć się naprzód w nauce języka włoskiego!