У італьянскай мове існуюць чатыры асноўныя спосабы спражэння дзеясловаў: індыкатоўны, кан'юнктыўны, ўмоўны і імператыўны. Кожны з іх выкарыстоўваецца для выражэння розных намераў, дзеянняў або станаў.
Індыкатоўны спосаб апісвае факты, кан'юнктыўны — сумневы і жаданні, ўмоўны — гіпатэтычныя сітуацыі, а імператыўны — каманды і просьбы.
Веданне правільнага спражэння дзеясловаў у гэтых спосабах дазваляе лёгка выказваць розныя думкі і эмоцыі ў паўсядзённым маўленні.
Loro hanno voluto volgere lo sguardo altrove. (Dante Alighieri, Divina Commedia)
verbo irregolare
volgere :
vòl|ge|re
: (accento grave)
indicativo volgere. Выказны лад дзеяслова volgere
|
Tempo semplice
Presente volgere |
||
| io | volgo |
🔊
|
| tu | volgi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | volge |
🔊
|
| noi | volgiamo |
🔊
|
| voi | volgete |
🔊
|
| loro | volgono |
🔊
|
|
Tempo semplice
Imperfetto volgere |
||
| io | volgevo |
🔊
|
| tu | volgevi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | volgeva |
🔊
|
| noi | volgevamo |
🔊
|
| voi | volgevate |
🔊
|
| loro | volgevano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Futuro semplice volgere |
||
| io | volgerò |
🔊
|
| tu | volgerai |
🔊
|
| lui/lei/Lei | volgerà |
🔊
|
| noi | volgeremo |
🔊
|
| voi | volgerete |
🔊
|
| loro | volgeranno |
🔊
|
|
Tempo semplice
Passato remoto volgere |
||
| io | volsi |
🔊
|
| tu | volgesti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | volse |
🔊
|
| noi | volgemmo |
🔊
|
| voi | volgeste |
🔊
|
| loro | volsero |
🔊
|
|
Tempo composto
Futuro anteriore volgere |
||
| io | avrò volto |
🔊
|
| tu | avrai volto |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrà volto |
🔊
|
| noi | avremo volto |
🔊
|
| voi | avrete volto |
🔊
|
| loro | avranno volto |
🔊
|
|
Tempo composto
Passato prossimo volgere |
||
| io | ho volto |
🔊
|
| tu | hai volto |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ha volto |
🔊
|
| noi | abbiamo volto |
🔊
|
| voi | avete volto |
🔊
|
| loro | hanno volto |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato prossimo volgere |
||
| io | avevo volto |
🔊
|
| tu | avevi volto |
🔊
|
| lui/lei/Lei | aveva volto |
🔊
|
| noi | avevamo volto |
🔊
|
| voi | avevate volto |
🔊
|
| loro | avevano volto |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato remoto volgere |
||
| io | ebbi volto |
🔊
|
| tu | avesti volto |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ebbe volto |
🔊
|
| noi | avemmo volto |
🔊
|
| voi | aveste volto |
🔊
|
| loro | ebbero volto |
🔊
|
Агульная інфармацыя пра выказальны лад (Indicativo) італьянскіх дзеясловаў
Індыкатыў (Indicativo) — адзін з асноўных спосабаў спражэння дзеясловаў у італьянскай мове, які выкарыстоўваецца для выражэння дзеянняў, станаў або падзей, якія лічацца рэальнымі ці пэўнымі. Ён служыць для апісання фактаў, паўсядзённых звычак і аб'ектыўных сітуацый.
Напрыклад, сказы кшталту «Io vado al mercato» або «Loro studiano per l'esame» дэманструюць выкарыстанне індыкатыву для перадачы канкрэтнай інфармацыі.
Гэты спосаб можа спражацца ў розных часах — сучасным, мінулым і будучым, што дазваляе дакладна пазначаць час дзеяння. Разуменне індыкатыву неабходна для эфектыўнай камунікацыі і ўспрымання тонкасцей італьянскай мовы.
congiuntivo volgere. Умоўны (суб'ектыўны) лад дзеяслова volgere
|
Tempo semplice
Congiuntivo presente volgere |
||
| io | volga |
🔊
|
| tu | volga |
🔊
|
| lui/lei/Lei | volga |
🔊
|
| noi | volgiamo |
🔊
|
| voi | volgiate |
🔊
|
| loro | volgano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Congiuntivo imperfetto volgere |
||
| io | volgessi |
🔊
|
| tu | volgessi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | volgesse |
🔊
|
| noi | volgessimo |
🔊
|
| voi | volgeste |
🔊
|
| loro | volgessero |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo passato volgere |
||
| io | abbia volto |
🔊
|
| tu | abbia volto |
🔊
|
| lui/lei/Lei | abbia volto |
🔊
|
| noi | abbiamo volto |
🔊
|
| voi | abbiate volto |
🔊
|
| loro | abbiano volto |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo trapassato volgere |
||
| io | avessi volto |
🔊
|
| tu | avessi volto |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avesse volto |
🔊
|
| noi | avessimo volto |
🔊
|
| voi | aveste volto |
🔊
|
| loro | avessero volto |
🔊
|
Агульная інфармацыя пра ўмоўны лад (Congiuntivo) італьянскіх дзеясловаў
Сярэдні лад (Congiuntivo) — гэта асноўны спосаб ужывання дзеяслова ў італьянскай мове, які выкарыстоўваецца для выказвання няпэўнасці, жаданняў, эмоцый і гіпатэтычных сітуацый. Ён ужываецца, калі гаворка ідзе пра дзеянні, што не з'яўляюцца дакладнымі або рэальнымі, напрыклад, у выпадках сумневаў або магчымасці.
Напрыклад, такія сказы як „Spero che tu venga“ або „Se avessi tempo, partirei“ дэманструюць выкарыстанне сярэдняга ладу для адлюстравання станаў розуму або падзей, што залежаць ад умоў.
Гэты лад можа з’яўляцца ў розных часах, напрыклад у цяперашнім і мінулым, і з’яўляецца неабходным для дакладнай камунікацыі і выражэння складаных думак у італьянскай мове.
condizionale volgere. Умоўны лад дзеяслова volgere
|
Tempo semplice
Condizionale presente volgere |
||
| io | volgerei |
🔊
|
| tu | volgeresti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | volgerebbe |
🔊
|
| noi | volgeremmo |
🔊
|
| voi | volgereste |
🔊
|
| loro | volgerebbero |
🔊
|
|
Tempo composto
Condizionale passato volgere |
||
| io | avrei volto |
🔊
|
| tu | avresti volto |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrebbe volto |
🔊
|
| noi | avremmo volto |
🔊
|
| voi | avreste volto |
🔊
|
| loro | avrebbero volto |
🔊
|
Агульная інфармацыя пра ўмоўны спосаб (Condizionale) італьянскіх дзеясловаў
Умоўны лад (Condizionale) — гэта асноўны від дзеяслоўнага ладу ў італьянскай мове, які выкарыстоўваецца для выказвання дзеянняў або станаў, што залежаць ад пэўных умоў. Часта ўжываецца для фармулявання жаданняў, просьбаў або гіпатэтычных сітуацый, якія не з'яўляюцца дакладнымі.
Напрыклад, такія сказы, як "Vorrei un caffè" або "Se avessi più tempo, viaggerei di più", дэманструюць, як умоўны лад ужываецца для выражэння сітуацый, што залежаць ад пэўных абставінаў.
Гэты лад можа спражацца ў часах, такіх як сучасны і мінулы, і з'яўляецца неабходным для дакладнага зносін і выражэння складаных думак на італьянскай мове.
imperativo volgere. Загадны лад дзеяслова volgere
Imperativo volgere |
||
| tu | volgi |
🔊
|
| noi | volgiamo |
🔊
|
| voi | volgete |
🔊
|
Congiuntivo volgere |
||
| Lei | volga |
🔊
|
| Che lui/lei | volga |
🔊
|
| Che loro | volgano |
🔊
|
Агульная інфармацыя пра імператыўны спосаб (Imperativo) італьянскіх дзеясловаў
Імператыўны спосаб (Imperativo) — гэта важны спосаб дзеяслова ў італьянскай мове, які выкарыстоўваецца для выказвання загадаў, інструкцый або парад. Ён утвараецца для другой асобы адзіночнага ліку, другой асобы множнага ліку і першай асобы множнага ліку.
Напрыклад, такія сказы, як "Fai attenzione!" ці "Parlate lentamente!", паказваюць, як імператыў выкарыстоўваецца для прамой і выразнай камунікацыі. Фраза "Andiamo!", якая выражае запрашэнне зрабіць нешта разам, таксама з'яўляецца прыкладам імператыву.
Аднак важна адзначыць, што імператыў не мае форм для трэцяй асобы адзіночнага і множнага ліку. У гэтых выпадках ужываецца суб’юнктыўны спосаб (Congiuntivo) для больш мяккага выказвання жаданняў або рэкамендацый. Гэтая асаблівасць робіць італьянскую мову ўнікальнай, бо суб’юнктыў дадае размовам ветлівасці і далікатнасці.
Веданне імператыву і яго правільнае ўжыванне вельмі важныя для эфектыўнай камунікації і падтрымання дружалюбнага тонаў у паўсядзённых зносінах.
Вось чаму неабходна карыстацца нашым трэнерам па спражэнні для вывучэння італьянскай мовы!
Спражэнне дзеясловаў — адна з самых складаных частак італьянскай мовы, і авалоданне ёй патрабуе рэгулярнай практыкі.
З дапамогай нашага інтэрактыўнага інструмента вы можаце займацца ў займальнай і персаналізаванай форме, апрацоўваючы як найбольш ужываныя, так і больш складаныя дзеясловы. Наш трэнажор дапаможа вам удасканаліць дакладнасць і хуткасць, робячы вашу камунікацыю больш плыўнай.
Незалежна ад таго, пачатковец вы ці прасунуты, наш трэкер па спражэнні дапаможа вам падняць вашы моўныя навыкі на новы ўзровень!