🔍
    У італьянскай мове існуюць чатыры асноўныя спосабы спражэння дзеясловаў: індыкатоўны, кан'юнктыўны, ўмоўны і імператыўны. Кожны з іх выкарыстоўваецца для выражэння розных намераў, дзеянняў або станаў.
    Індыкатоўны спосаб апісвае факты, кан'юнктыўны — сумневы і жаданні, ўмоўны — гіпатэтычныя сітуацыі, а імператыўны — каманды і просьбы.
    Веданне правільнага спражэння дзеясловаў у гэтых спосабах дазваляе лёгка выказваць розныя думкі і эмоцыі ў паўсядзённым маўленні.
    Ha visto cose che nessuno avrebbe creduto possibili. (Dante Alighieri, Divina Commedia)
    verbo irregolare
    vedere : бачыць
    ve||re : (accento acuto)

    indicativo vedere. Выказны лад дзеяслова vedere


    Tempo semplice

    Presente vedere

    io vedo, veggo
    🔊
    tu vedi
    🔊
    lui/lei/Lei vede
    🔊
    noi vediamo
    🔊
    voi vedete
    🔊
    loro vedono
    🔊
    Tempo semplice

    Imperfetto vedere

    io vedevo
    🔊
    tu vedevi
    🔊
    lui/lei/Lei vedeva
    🔊
    noi vedevamo
    🔊
    voi vedevate
    🔊
    loro vedevano
    🔊

    Tempo semplice

    Futuro semplice vedere

    io vedrò, vederò
    🔊
    tu vedrai, vederai
    🔊
    lui/lei/Lei vedrà, vederà
    🔊
    noi vedremo, vederemo
    🔊
    voi vedrete, vederete
    🔊
    loro vedranno, vederanno
    🔊
    Tempo semplice

    Passato remoto vedere

    io vidi
    🔊
    tu vedesti
    🔊
    lui/lei/Lei vide
    🔊
    noi vedemmo
    🔊
    voi vedeste
    🔊
    loro videro
    🔊

    Tempo composto

    Futuro anteriore vedere

    io avrò visto
    🔊
    tu avrai visto
    🔊
    lui/lei/Lei avrà visto
    🔊
    noi avremo visto
    🔊
    voi avrete visto
    🔊
    loro avranno visto
    🔊
    Tempo composto

    Passato prossimo vedere

    io ho visto
    🔊
    tu hai visto
    🔊
    lui/lei/Lei ha visto
    🔊
    noi abbiamo visto
    🔊
    voi avete visto
    🔊
    loro hanno visto
    🔊

    Tempo composto

    Trapassato prossimo vedere

    io avevo visto
    🔊
    tu avevi visto
    🔊
    lui/lei/Lei aveva visto
    🔊
    noi avevamo visto
    🔊
    voi avevate visto
    🔊
    loro avevano visto
    🔊
    Tempo composto

    Trapassato remoto vedere

    io ebbi visto
    🔊
    tu avesti visto
    🔊
    lui/lei/Lei ebbe visto
    🔊
    noi avemmo visto
    🔊
    voi aveste visto
    🔊
    loro ebbero visto
    🔊

    Агульная інфармацыя пра выказальны лад (Indicativo) італьянскіх дзеясловаў

    Індыкатыў (Indicativo) — адзін з асноўных спосабаў спражэння дзеясловаў у італьянскай мове, які выкарыстоўваецца для выражэння дзеянняў, станаў або падзей, якія лічацца рэальнымі ці пэўнымі. Ён служыць для апісання фактаў, паўсядзённых звычак і аб'ектыўных сітуацый.
    Напрыклад, сказы кшталту «Io vado al mercato» або «Loro studiano per l'esame» дэманструюць выкарыстанне індыкатыву для перадачы канкрэтнай інфармацыі.
    Гэты спосаб можа спражацца ў розных часах — сучасным, мінулым і будучым, што дазваляе дакладна пазначаць час дзеяння. Разуменне індыкатыву неабходна для эфектыўнай камунікацыі і ўспрымання тонкасцей італьянскай мовы.

    congiuntivo vedere. Умоўны (суб'ектыўны) лад дзеяслова vedere


    Tempo semplice

    Congiuntivo presente vedere

    io veda
    🔊
    tu veda
    🔊
    lui/lei/Lei veda
    🔊
    noi vediamo
    🔊
    voi vediate
    🔊
    loro vedano
    🔊
    Tempo semplice

    Congiuntivo imperfetto vedere

    io vedessi
    🔊
    tu vedessi
    🔊
    lui/lei/Lei vedesse
    🔊
    noi vedessimo
    🔊
    voi vedeste
    🔊
    loro vedessero
    🔊

    Tempo composto

    Congiuntivo passato vedere

    io abbia visto
    🔊
    tu abbia visto
    🔊
    lui/lei/Lei abbia visto
    🔊
    noi abbiamo visto
    🔊
    voi abbiate visto
    🔊
    loro abbiano visto
    🔊
    Tempo composto

    Congiuntivo trapassato vedere

    io avessi visto
    🔊
    tu avessi visto
    🔊
    lui/lei/Lei avesse visto
    🔊
    noi avessimo visto
    🔊
    voi aveste visto
    🔊
    loro avessero visto
    🔊

    Агульная інфармацыя пра ўмоўны лад (Congiuntivo) італьянскіх дзеясловаў

    Сярэдні лад (Congiuntivo) — гэта асноўны спосаб ужывання дзеяслова ў італьянскай мове, які выкарыстоўваецца для выказвання няпэўнасці, жаданняў, эмоцый і гіпатэтычных сітуацый. Ён ужываецца, калі гаворка ідзе пра дзеянні, што не з'яўляюцца дакладнымі або рэальнымі, напрыклад, у выпадках сумневаў або магчымасці.
    Напрыклад, такія сказы як „Spero che tu venga“ або „Se avessi tempo, partirei“ дэманструюць выкарыстанне сярэдняга ладу для адлюстравання станаў розуму або падзей, што залежаць ад умоў.
    Гэты лад можа з’яўляцца ў розных часах, напрыклад у цяперашнім і мінулым, і з’яўляецца неабходным для дакладнай камунікацыі і выражэння складаных думак у італьянскай мове.

    condizionale vedere. Умоўны лад дзеяслова vedere


    Tempo semplice

    Condizionale presente vedere

    io vedrei
    🔊
    tu vedresti
    🔊
    lui/lei/Lei vedrebbe
    🔊
    noi vedremmo
    🔊
    voi vedreste
    🔊
    loro vedrebbero
    🔊
    Tempo composto

    Condizionale passato vedere

    io avrei visto
    🔊
    tu avresti visto
    🔊
    lui/lei/Lei avrebbe visto
    🔊
    noi avremmo visto
    🔊
    voi avreste visto
    🔊
    loro avrebbero visto
    🔊

    Агульная інфармацыя пра ўмоўны спосаб (Condizionale) італьянскіх дзеясловаў

    Умоўны лад (Condizionale) — гэта асноўны від дзеяслоўнага ладу ў італьянскай мове, які выкарыстоўваецца для выказвання дзеянняў або станаў, што залежаць ад пэўных умоў. Часта ўжываецца для фармулявання жаданняў, просьбаў або гіпатэтычных сітуацый, якія не з'яўляюцца дакладнымі.
    Напрыклад, такія сказы, як "Vorrei un caffè" або "Se avessi più tempo, viaggerei di più", дэманструюць, як умоўны лад ужываецца для выражэння сітуацый, што залежаць ад пэўных абставінаў.
    Гэты лад можа спражацца ў часах, такіх як сучасны і мінулы, і з'яўляецца неабходным для дакладнага зносін і выражэння складаных думак на італьянскай мове.

    imperativo vedere. Загадны лад дзеяслова vedere


    Imperativo vedere

    tu vedi
    🔊
    noi vediamo
    🔊
    voi vedete
    🔊

    Congiuntivo vedere

    Lei veda
    🔊
    Che lui/lei veda
    🔊
    Che loro vedano
    🔊

    Агульная інфармацыя пра імператыўны спосаб (Imperativo) італьянскіх дзеясловаў

    Імператыўны спосаб (Imperativo) — гэта важны спосаб дзеяслова ў італьянскай мове, які выкарыстоўваецца для выказвання загадаў, інструкцый або парад. Ён утвараецца для другой асобы адзіночнага ліку, другой асобы множнага ліку і першай асобы множнага ліку.
    Напрыклад, такія сказы, як "Fai attenzione!" ці "Parlate lentamente!", паказваюць, як імператыў выкарыстоўваецца для прамой і выразнай камунікацыі. Фраза "Andiamo!", якая выражае запрашэнне зрабіць нешта разам, таксама з'яўляецца прыкладам імператыву.
    Аднак важна адзначыць, што імператыў не мае форм для трэцяй асобы адзіночнага і множнага ліку. У гэтых выпадках ужываецца суб’юнктыўны спосаб (Congiuntivo) для больш мяккага выказвання жаданняў або рэкамендацый. Гэтая асаблівасць робіць італьянскую мову ўнікальнай, бо суб’юнктыў дадае размовам ветлівасці і далікатнасці.
    Веданне імператыву і яго правільнае ўжыванне вельмі важныя для эфектыўнай камунікації і падтрымання дружалюбнага тонаў у паўсядзённых зносінах.

    Вось чаму неабходна карыстацца нашым трэнерам па спражэнні для вывучэння італьянскай мовы!

    Спражэнне дзеясловаў — адна з самых складаных частак італьянскай мовы, і авалоданне ёй патрабуе рэгулярнай практыкі.
    З дапамогай нашага інтэрактыўнага інструмента вы можаце займацца ў займальнай і персаналізаванай форме, апрацоўваючы як найбольш ужываныя, так і больш складаныя дзеясловы. Наш трэнажор дапаможа вам удасканаліць дакладнасць і хуткасць, робячы вашу камунікацыю больш плыўнай.
    Незалежна ад таго, пачатковец вы ці прасунуты, наш трэкер па спражэнні дапаможа вам падняць вашы моўныя навыкі на новы ўзровень!