U italijanskom jeziku postoje četiri glavna načina glagola: indikativ, konjunktiv, kondicional i imperativ. Svaki od ovih načina služi za izražavanje različitih namera, radnji ili stanja.
Indikativ govori o činjenicama, konjunktiv o sumnjama i željama, kondicional o hipotetičkim situacijama, a imperativ za naredbe i zahteve.
Pravilno savladavanje svih ovih načina omogućava vam da lako izrazite razne misli i osećanja u svakodnevnom razgovoru.
I bambini hanno curiosato in giardino. (Giosuè Carducci, Odi Barbare)
curiosare :
cu|rio|sà|re
: (accento grave)
indicativo curiosare. Izjavni način glagola curiosare
|
Tempo semplice
Presente curiosare |
||
| io | curioso |
🔊
|
| tu | curiosi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | curiosa |
🔊
|
| noi | curiosiamo |
🔊
|
| voi | curiosate |
🔊
|
| loro | curiosano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Imperfetto curiosare |
||
| io | curiosavo |
🔊
|
| tu | curiosavi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | curiosava |
🔊
|
| noi | curiosavamo |
🔊
|
| voi | curiosavate |
🔊
|
| loro | curiosavano |
🔊
|
|
Tempo semplice
Futuro semplice curiosare |
||
| io | curioserò |
🔊
|
| tu | curioserai |
🔊
|
| lui/lei/Lei | curioserà |
🔊
|
| noi | curioseremo |
🔊
|
| voi | curioserete |
🔊
|
| loro | curioseranno |
🔊
|
|
Tempo semplice
Passato remoto curiosare |
||
| io | curiosai |
🔊
|
| tu | curiosasti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | curiosò |
🔊
|
| noi | curiosammo |
🔊
|
| voi | curiosaste |
🔊
|
| loro | curiosarono |
🔊
|
|
Tempo composto
Futuro anteriore curiosare |
||
| io | avrò curiosato |
🔊
|
| tu | avrai curiosato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrà curiosato |
🔊
|
| noi | avremo curiosato |
🔊
|
| voi | avrete curiosato |
🔊
|
| loro | avranno curiosato |
🔊
|
|
Tempo composto
Passato prossimo curiosare |
||
| io | ho curiosato |
🔊
|
| tu | hai curiosato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ha curiosato |
🔊
|
| noi | abbiamo curiosato |
🔊
|
| voi | avete curiosato |
🔊
|
| loro | hanno curiosato |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato prossimo curiosare |
||
| io | avevo curiosato |
🔊
|
| tu | avevi curiosato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | aveva curiosato |
🔊
|
| noi | avevamo curiosato |
🔊
|
| voi | avevate curiosato |
🔊
|
| loro | avevano curiosato |
🔊
|
|
Tempo composto
Trapassato remoto curiosare |
||
| io | ebbi curiosato |
🔊
|
| tu | avesti curiosato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | ebbe curiosato |
🔊
|
| noi | avemmo curiosato |
🔊
|
| voi | aveste curiosato |
🔊
|
| loro | ebbero curiosato |
🔊
|
Opšte informacije o indikativu (Indicativo) italijanskih glagola
Izjavni način (Indicativo) je jedan od osnovnih načina glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje radnji, stanja ili događaja koji se smatraju stvarnim ili sigurnim. Koristi se za opisivanje činjenica, svakodnevnih rutina i objektivnih situacija.
Na primer, rečenice kao „Io vado al mercato“ ili „Loro studiano per l'esame“ ilustruju upotrebu izjavnoga načina za prenošenje konkretnih informacija.
Ovaj način može se konjugovati u različitim vremenima, kao što su sadašnje, prošlo i buduće, što omogućava precizno određivanje vremena radnji. Razumevanje izjavnoga načina je ključno za efikasnu komunikaciju i razumevanje nijansi italijanskog jezika.
congiuntivo curiosare. Konjunktiv glagola curiosare
|
Tempo semplice
Congiuntivo presente curiosare |
||
| io | curiosi |
🔊
|
| tu | curiosi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | curiosi |
🔊
|
| noi | curiosiamo |
🔊
|
| voi | curiosiate |
🔊
|
| loro | curiosino |
🔊
|
|
Tempo semplice
Congiuntivo imperfetto curiosare |
||
| io | curiosassi |
🔊
|
| tu | curiosassi |
🔊
|
| lui/lei/Lei | curiosasse |
🔊
|
| noi | curiosassimo |
🔊
|
| voi | curiosaste |
🔊
|
| loro | curiosassero |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo passato curiosare |
||
| io | abbia curiosato |
🔊
|
| tu | abbia curiosato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | abbia curiosato |
🔊
|
| noi | abbiamo curiosato |
🔊
|
| voi | abbiate curiosato |
🔊
|
| loro | abbiano curiosato |
🔊
|
|
Tempo composto
Congiuntivo trapassato curiosare |
||
| io | avessi curiosato |
🔊
|
| tu | avessi curiosato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avesse curiosato |
🔊
|
| noi | avessimo curiosato |
🔊
|
| voi | aveste curiosato |
🔊
|
| loro | avessero curiosato |
🔊
|
Opšte informacije o konjunktivu (Congiuntivo) italijanskih glagola
Konjunktiv (Congiuntivo) je osnovni način glagola u italijanskom jeziku, korišćen za izražavanje nesigurnosti, želja, emocija i hipotetičkih situacija. Upotrebljava se kada se govori o radnjama koje nisu sigurne ili stvarne, kao što su slučajevi sumnje ili mogućnosti.
Na primer, rečenice kao „Spero che tu venga“ ili „Se avessi tempo, partirei“ ilustruju upotrebu konjunktiva za izražavanje stanja uma ili događaja koji zavise od uslova.
Ovaj način može se pojaviti u različitim vremenima, kao što su sadašnje i prošlo, i ključan je za nijansiranu komunikaciju i izražavanje složenih misli u italijanskom jeziku.
condizionale curiosare. Kondicional glagola curiosare
|
Tempo semplice
Condizionale presente curiosare |
||
| io | curioserei |
🔊
|
| tu | curioseresti |
🔊
|
| lui/lei/Lei | curioserebbe |
🔊
|
| noi | curioseremmo |
🔊
|
| voi | curiosereste |
🔊
|
| loro | curioserebbero |
🔊
|
|
Tempo composto
Condizionale passato curiosare |
||
| io | avrei curiosato |
🔊
|
| tu | avresti curiosato |
🔊
|
| lui/lei/Lei | avrebbe curiosato |
🔊
|
| noi | avremmo curiosato |
🔊
|
| voi | avreste curiosato |
🔊
|
| loro | avrebbero curiosato |
🔊
|
Opšte informacije o kondicionalu (Condizionale) italijanskih glagola
Kondicional (Condizionale) je osnovno glagolsko stanje u italijanskom jeziku, koje se koristi za izražavanje radnji ili stanja koja zavise od određenih uslova. Često se koristi za izražavanje želja, molbi ili hipotetičkih situacija koje nisu izvesne.
Na primer, rečenice kao što su "Vorrei un caffè" ili "Se avessi più tempo, viaggerei di più" pokazuju kako se kondicional koristi za izražavanje situacija koje zavise od određenih okolnosti.
Ovo glagolsko stanje može se konjugovati u sadašnjem i prošlom vremenu e ključno je za jasno izražavanje i prenošenje složenih misli na italijanskom jeziku.
imperativo curiosare. Imperativ glagola curiosare
Imperativo curiosare |
||
| tu | curiosa |
🔊
|
| noi | curiosiamo |
🔊
|
| voi | curiosate |
🔊
|
Congiuntivo curiosare |
||
| Lei | curiosi |
🔊
|
| Che lui/lei | curiosi |
🔊
|
| Che loro | curiosino |
🔊
|
Opšte informacije o imperativu (Imperativo) italijanskih glagola
Imperativ (Imperativo) je važan glagolski način u italijanskom jeziku koji se koristi za izražavanje naredbi, uputstava ili saveta. Gradi se za drugo lice jednine, drugo lice množine i prvo lice množine.
Na primer, rečenice poput „Fai attenzione!“ ili „Parlate lentamente!“ pokazuju kako se imperativ može koristiti za direktnu i jasnu komunikaciju. Izraz „Andiamo!“, kojim nekoga pozivamo da nešto uradi zajedno s nama, takođe je primer imperativa.
Ipak, važno je napomenuti da imperativ nema oblike za treće lice jednine i množine. U tim slučajevima koristi se konjunktiv kako bi se želje ili preporuke izrazile na blaži način. Ova karakteristika čini italijanski jezik posebnim, jer konjunktiv razgovorima daje notu učtivosti i suptilnosti.
Poznavanje imperativa i njegova pravilna upotreba ključni su za efikasnu komunikaciju i održavanje prijateljskog tona u svakodnevnim razgovorima.
Evo zašto je važno koristiti naš trener za konjugaciju pri učenju italijanskog!
Konjugacija glagola je jedan od najzahtevnijih delova italijanskog jezika, a njeno savladavanje zahteva redovno vežbanje.
Uz naš interaktivni alat možete vežbati na zabavan i personalizovan način, savladavajući i najčešće korišćene glagole, kao i one složenije. Naš trener vam pomaže da poboljšate tačnost i brzinu, čineći vaše izražavanje tečnijim.
Bilo da ste početnik ili napredni korisnik, naš trener konjugacije pomoći će vam da podignete svoje jezičke veštine na viši nivo!